Javier Rey: “Traballei de moitas cousas ata poder vivir do oficio”

Javier Rey é o protagonista do número de abril

Dicir que Javier Rey está de moda sería faltar á verdade. Á fin de contas, leva case un lustro triunfando na pequena pantalla. E, porén, o seu é, sen dúbida, un dos nomes do momento no audiovisual nacional. Encadear dous proxectos icónicos (salvando as distancias entre a edulcorada Velvet e Fariña, retrato dos anos duros do narcotráfico galego) é algo máis que unha xogada mestra. É a proba de que, ás veces, os soños tamén se cumpren. Aínda que para chegar a ese punto haxa que pasar por centos de audicións e facer malabarismos para ir tirando.

En plena resaca do fenómeno Fariña (Antena 3), e coas boas críticas de medios e público colleitadas debaixo do brazo, convidamos a Javier Rey a botar a vista atrás e repasar o camiño andado. Aínda que só sexa para coller impulso para o que está por vir, claro.

Coolt.- Preguntarche polo personaxe de Mateo en Velvet é xa un clásico, pero antes diso tiñas máis de quince anos de experiencia ás costas. Deixemos os tempos do boom profesional a un lado e falemos de como foron os teus comezos.

Javier Rey.- Pois os comezos foron así: con vinte anos marchei estudar a Madrid interpretación coa intención de volver a Galicia ao rematar… pero gustoume a cidade, e pouco a pouco fun tendo oportunidades alí. A excepción dunha serie que se chamaba Valderrei para a TVG, o meu contacto co audiovisual galego foi inexistente. Traballei de moitas cousas ata que puiden vivir do oficio.

Formado en Madrid, Javier Rey ten ás costas moitas series de TV
Fai memoria, seguro que o lembras dalgunha serie antiga

C.- Supoño que tendemos a mitificar o mundo do espectáculo e a crer que a tele e o cine son universos de luz e cor, malia que, en realidade, tamén teñen as súas sombras. Nos últimos meses, saíron á luz centos de casos de abusos na industria (e non só en Hollywood). O movemento #MeToo é unha necesaria catarse colectiva ou unha forza de cambio?

J. R.- Supoño que ambas cousas… Non se pode tolerar ningún tipo de abuso, e desde logo, hai que loitar pola igualdade.

C.- A propósito de cambios, a unha escala moito menos transcendental, en España estamos en plena transición á ficción nacional en streaming. Netflix e cía. racharon a baralla? Por fin as series deixaron de ser un trampolín para ser un fin en si mesmas?

J. R.- Desde o meu punto de vista, o importante sempre é a calidade da ficción, independentemente de onde veña. Para o espectador e para a industria, son moi boas novas.

C.- Unha das grandes triunfadoras dos últimos tempos é, sen dúbida, Narcos, aínda que non lle gustou a todo o mundo. O propio fillo de Escobar criticaba a idealización do traficante colombiano. En Fariña, cos anos duros do narcotráfico en Galicia como eixe, cal é o enfoque?

J. R.- Nós contamos a realidade social do que acontecía naqueles anos en Galicia. É unha historia de personaxes. En Fariña, o espectador vai poder entender as motivacións de cada un e mesmo poñerse na pel de todos os personaxes.

De 'Velvet' a 'Fariña', Javier Rey arrasa na televisión
Este esta a ser, sen dúbida, un bo ano a nivel profesional para el

C.- Que lembras ti daquela época? Eu, por exemplo, teño gravada a imaxe das nais diante da entrada do Pazo Baión.

J. R.- Era pequeno. Acórdome de imaxes nos telexornais, pero, sobre todo, de ver como desaparecían rapaces por onde eu vivía a causa da droga.

C.- Non é a primeira vez que interpretas un personaxe real (aí está o teu papel de Balenciaga en Lo que escondían sus ojos), pero supoño que é unha complicación engadida que este estea vivo.

J. R.- Por suposto que é unha complicación, pero estes retos son a gasolina para os actores. Eu dedícome a este choio por personaxes como este.

C.- Ademais da estrea desta serie, no horizonte está tamén a de El alquiler, unha curta made in Los Ángeles. É o principio dunha bonita historia nos Estados Unidos?

J. R.- O sitio dáme igual, só me interesan as boas historias!

Javier Rey está a vivir un gran momento profesional
Curtido na televisión e o teatro, prepara o seu gran asalto ao cine

C.- Despois de encadear proxectos e dunha temporada de traballo case frenético, temes que nalgún momento apareza a pantasma da saturación, que o teu corpo –ou a túa mente- digan que xa abonda?

J. R.- Teño moita ilusión por todos os meus proxectos que veñen de estrearse ou están por estrear: Fariña, Sin Fin (unha película dos irmáns Alenda), Qué te juegas, de Inés de León… e outras dúas que están por rodar. Mentres manteña esa ilusión, o meu corpo e a miña mente non van querer parar.

C.- Para pechar o círculo desta entrevista, confesa: ás veces non che dá gana de sacudir de enriba a Mateo dunha vez por todas?

J. R.- A verdade é que non! Téñolle moito respecto e cariño ao personaxe de Mateo, só me deu alegrías! Imposible sacalo de min. Estoulle moi agradecido.

@Ce_FerSan | Fotos: Sergio Lardiez ©